piątek, 11 maja 2018

Praca onkologa

Czym zajmuje się lekarz onkolog? Jakie są wady i zalety tej pracy? Jakie cechy charakteru są potrzebne?


KIM JEST?
Onkolog to lekarz specjalista, który zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem wszelkich chorób o podłożu nowotworowym. Przeprowadza badania umożliwiające wykrycie i określenie danego typu nowotworu. 


JAK NIM ZOSTAĆ?
Dostęp do wykonywania zawodu lekarza specjalisty otwiera dyplom ukończenia wyższej uczelni medycznej na adekwatnym do wybranej specjalności kierunku. W przypadku studiów medycznych kształcenie trwa aż 6 lat. Prawo wykonywania zawodu, uprawniające do podjęcia praktyki zawodowej otrzymuje się jednak dopiero po ukończeniu tak zwanej specjalizacji (sytuacja podobna jak w przypadku aplikatury prawniczej), która obejmuje praktyki i zajęcia teoretyczne. Po spełnieniu tych dwóch wymogów absolwent otrzymuje tytuł dyplomowanego lekarza w danej specjalności. Może kontynuować także naukę w ramach specjalizacji II stopnia, lub pozostać w murach uczelni, zdobywając kolejne stopnie naukowe. 


PREDYSPOZYCJE DO WYKONYWANIA ZAWODU:

  • odpowiedzialność;
  • cierpliwość;
  • odporność psychiczna - w tej dziedzinie niepowodzenia są bardzo częste;
  • umiejętność przekazywania złych informacji.

Niektóre choroby nowotworowe okazują się nieuleczalnymi, a szerokie spektrum ich objawów sprawia, że należą do najcięższych chorób wśród współcześnie znanych. Dlatego też lekarz onkolog musi odznaczać się szczególnym wyczuleniem na dobro pacjenta i umiejętnym podejściem psychologicznym.

PLUSY PRACY JAKO ONKOLOG:

  • duża możliwość realizacji naukowej - onkologia wymaga ciągłych badań, więc można je przeprowadzać;
  • możliwość pomagania pacjentom w niezwykle trudnej walce - tacy pacjenci zwykle okazują dużo większą wdzięczność, niż ci "normalni". Niekoniecznie jak się nasuwa od razu skojarzenie finansową wdzięczność, ale przede wszystkim potrafią powiedzieć dobre słowo, pochwalić. To bardzo ważne.

 MINUSY PRACY JAKO ONKOLOG:

  • praca w stresie pod ogromnym obciążeniem psychicznym;
  • konieczność przyswojenia bardzo szerokiej wiedzy, w dużej ilości na pamięć, perfekcyjne opanowanie farmakologii klinicznej;
  • przygotowanie na niepowodzenia - spora część pacjentów umiera, mimo wysiłków lekarzy.
Praca onkologa jest szczególnie trudna, ponieważ dużo częściej musi on przekazywać informacje o nieuleczalnej chorobie pacjenta, niż inni specjaliści.

źródła


https://www.zawodowe.com




Brak komentarzy:

Prześlij komentarz